Επικοινωνία: 211-4055452     Κιν: 693-6824767

Η χολολιθίαση και οι επιπλοκές της

Η χολολιθίαση είναι ένα πολύ συχνό νόσημα και η συχνότητα αυξάνεται με την ηλικία. Σε ηλικία άνω των 50 ετών το 30%  των γυναικών και το 15% των ανδρών θα έχουν λίθους.

Οι λίθοι συνήθως σχηματίζονται στη χοληδόχο κύστη, παραμένουν εκεί ή μετακινούνται στο κοινό χοληδόχο πόρο, μπορεί να είναι ασυμπτωματικοί ή να προκαλούν συμπτώματα και σημαντικές επιπλοκές. Οι χολόλιθοι κυρίως αποτελούνται από χοληστερίνη και μπορεί να είναι ένας ή πολλοί, μικροί ή μεγάλοι.

Παράγοντες κινδύνου για το σχηματισμό χολόλιθων είναι

  • Η μεγάλη ηλικία. Στην ηλικία των 70 το 50% των  γυναικών θα έχουν χολόλιθους
  • Το γυναικείο φύλο. Οι γυναίκες έχουν διπλάσιες πιθανότητες να εμφανίσουν χολόλιθους από τους άνδρες
  • Η δίαιτα πλούσια σε χοληστερίνη, λίπη και χαμηλή σε φυτικές ίνες
  • Η ύπαρξη χολικής λάσπης προδιαθέτει στο σχηματισμό χολόλιθων
  • Η εγκυμοσύνη, λόγω των αυξημένων οιστρογόνων βοηθά στο σχηματισμό χολικής λάσπης
  • Η λήψη οιστρογόνων
  • Η παχυσαρκία
  • Τα αυξημένα τριγλυκερίδια στο αίμα
  • Ο σακχαρώδης διαβήτης
  • Η παρατεταμένη νηστεία και η γρήγορη απώλεια βάρους
  • Το οικογενειακό ιστορικό χολολιθίασης σε συγγενείς πρώτου βαθμού

Τα συμπτώματα και οι επιπλοκές από τους χολόλιθους

  1. Η ασυμπτωματική χολολιθίαση. Είναι η πιο συχνή εκδήλωση, στο 75% των περιπτώσεων οι χολόλιθοι δεν προκαλούν συμπτώματα ή νόσο και ανευρίσκονται τυχαία
  2. Η συμπτωματική χολολιθίαση, οι εκδηλώσεις της οποίας μπορεί να είναι :
  • Ο κολικός των χοληφόρων. Συμβαίνει στο 20% των ασθενών με χολολιθίαση. Είναι η παροδική απόφραξη του κυστικού πόρου (η έξοδος της χοληδόχου κύστης) από χολόλιθο, με αποτέλεσμα το άλγος συνήθως στο δεξιό υποχόνδριο ή το επιγάστριο και η ναυτία για κάποιες ώρες.
  • Η χολοκυστίτιδα. Είναι η παρατεινόμενη απόφραξη του κυστικού πόρου από χολόλιθο με αποτέλεσμα τη φλεγμονή της χοληδόχου κύστης. Ξεκινά με  κολικό των χοληφόρων και με την πάροδο κάποιων ωρών το άλγος αλλάζει χαρακτήρα, γίνεται σαφές, έντονο, εντοπίζεται στο δεξιό υποχόνδριο, υπάρχει ευαισθησία κατά τη ψηλάφηση, μπορεί να αντανακλά και να συνυπάρχει έμετος ή πυρετός. Η χολοκυστίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε σηπτικές επιπλοκές με ή χωρίς ρήξη της χοληδόχου κύστης και η αντιμετώπιση χρήζει νοσηλείας. Στο 50% των περιπτώσεων η χολοκυστίτιδα υποχωρεί χωρίς επείγον χειρουργείο, το οποίο θα γίνει σε δεύτερο χρόνο.
  • Η χοληδοχολιθίαση. Είναι η παροδική απόφραξη του κοινού χοληδόχου πόρου από χολόλιθο με συμπτώματα όμοια με τον κολικό των χοληφόρων. Μπορεί να συνυπάρχει και ίκτερος.
  • Η χολαγγειϊτιδα. Η απόφραξη του κοινού χοληδόχου πόρου οδηγεί σε σηπτική λοίμωξη των χοληφόρων με υψηλό πυρετό, ρίγος, ίκτερο και κοιλιακό άλγος. Η αντιμετώπιση χρήζει νοσηλείας και επείγουσας άρσης της απόφραξης.
  • Η οξεία λιθιασική παγκρεατίτιδα. Η απόφραξη του κοινού χοληδόχου πόρου από χολόλιθο οδηγεί και σε απόφραξη του παγκρεατικού πόρου με αποτέλεσμα τη φλεγμονή του παγκρέατος και την οξεία παγκρεατίτιδα.

Η διάγνωση της χολολιθίασης , ανάλογα με τη θέση του χολόλιθου γίνεται με

  • Απλό υπερηχογράφημα κοιλίας
  • Μαγνητική χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP)
  • Ενδοσκοπική παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (ERCP). Είναι μια επεμβατική ενδοσκοπική εξέταση που γίνεται σαν τη γαστροσκόπηση με τη διαφορά ότι το όργανο όταν φτάσει στο δωδεκαδάκτυλο μπορεί να καθετηριάσει τον κοινό χοληδόχο πόρο, να εγχύσει σκιαγραφική ουσία και ακτινολογικά να απεικονισθούν οι χολόλιθοι του κοινού χοληδόχου πόρου. Στην ίδια εξέταση η ERCP μπορεί να γίνει και θεραπευτική, καθώς μας δίνει και τη δυνατότητα αφαίρεσης των παραπάνω χολόλιθων.

Η αντιμετώπιση της χολολιθίασης είναι

  • Δίαιτα χολοκυστοπάθειας (δείτε εδώ). Κατά κανόνα δεν αρκεί επί συμπτωματικής χολολιθίασης
  • Χειρουργική με χολοκυστεκτομή, όταν υπάρχουν συχνοί κολικοί χοληφόρων, χολοκυστίτιδα και άλλες επιπλοκές
  • Ενδοσκοπική με ERCP σε χοληδοχολιθίαση και χολαγγειϊτιδα